Naar nieuws

Blog – Hoe een scepticus ambassadeur van werkgeluk werd

27 januari 2026

Door Anne-Marie Winkelman

Werkgeluk, ik vond het eerlijk gezegd maar een vaag begrip toen ik bij Mura begon. Iets met pingpongtafels en vrijdagmiddagborrels, en “leuke dingen doen”. Vanuit mijn vorige werk in de zorg, ook aan het bed, wist ik: daar draait het om de patiënt. Wie heeft daar überhaupt tijd voor andere dingen? Tot ik ontdekte dat werkgeluk over iets heel anders gaat. Over voldoening, zingeving, verbinding én plezier in je werk. Dingen die energie geven, ook als het druk is. Maar dat inzicht kwam niet vanzelf…  

Een onverwachte wending

In mijn functie als manager in een ziekenhuis, waarin resultaten, deadlines en ratio belangrijk waren, was er weinig ruimte voor werkgeluk. Geluk op het werk? Dat leek mij eerlijk gezegd een beetje zweverig.

Dat gevoel nam ik dus mee naar Mura, tot er iets onverwachts gebeurde: ik werd tóch aangestoken door het werkgelukvirus. Samen met een enthousiaste collega sprong ik in het diepe. Niet omdat ik overtuigd was, maar omdat ik nieuwsgierig was. En wat bleek? Dat diepe water was verrassend warm. Ik begon veel over werkgeluk te lezen en ontdekte dat het écht een bijdrage levert aan je functioneren. En ja, dat is zelfs wetenschappelijk onderbouwd.

Van scepsis naar nieuwsgierigheid

In het begin had ik vooral vragen. 
Wat is werkgeluk eigenlijk? 
Kun je dat meten? 
Is het niet gewoon een hype?  

Toch liet ik me uitdagen. Ik ging mee naar een sessie over werkgeluk, luisterde naar verhalen uit de praktijk en merkte dat er meer achter zat dan ik dacht. Het ging niet om oppervlakkige vrolijkheid, maar om betekenis, verbinding en zingeving in je werk. Dingen die energie geven. 

Een onverwacht duo

Die eerste stap leidde tot meer. Mijn leidinggevende koppelde mij aan Esmee Boerstal, een collega met wie ik al projecten had gedaan en zij was al opgeleid tot werkgelukexpert. We zijn totaal verschillende types, maar vullen elkaar goed aan. Ik had héél veel kritische vragen. Ik nam geen genoegen met simpele antwoorden. Ik wilde het écht begrijpen. 

Esmee nam mij mee op sleeptouw. Ze was enthousiast, goed onderbouwd en kon mijn vragen beantwoorden. Dat maakte indruk. Ze liet me zien en zelf ervaren dát het werkt.  

Mijn eerste ervaring

Mijn eerste echte ervaring met werkgeluk? In de post-coronatijd keek ik mee met een online sessie die Esmee gaf over werkgeluk in de zorg. Daarna gingen we samen verder met het ontwikkelen ervan.  

De eerste sessie die ik zelf gaf bij een huisartsenpraktijk was spannend. 
Maar ik zag wat er gebeurde: 
teams bloeiden op;
minder spanning; 
meer plezier;
meer verbinding.  

Dat was mijn omslagpunt!
Ik volgde een opleiding en ontdekte: werkgeluk is geen hype. Het is een aanpak die écht effect heeft.  

Esmee: “Anne-Marie, weet je nog? Eind 2020, ik met zwangerschapsverlof en jij dacht: werkgeluk is een yogatrend.”
Anne-Marie: “Klopt! Ik dacht: ‘We hebben al genoeg te doen.’ Tot ik zag wat het doet: minder stress, meer plezier.”
Esmee: “En nu? Jij volgt een opleiding tot werkcultuurexpert!”
Anne-Marie: “Omdat ik zag dat het werkt. Het is geen extra taak, het is de basis.”   

Wat ik leerde

Met de opleiding verdiep ik mij verder in positieve werkcultuur. Ik leer dingen die ik direct kan toepassen en zie dat het effect heeft. Niet alleen voor individuen, maar juist ook binnen teams en organisaties. Ik kijk anders naar werk en werkgeluk: bewuster, maar ook kritischer. Het heeft mij geleerd om ook de zachte kant van werk te waarderen, zonder mijn rationele blik te verliezen. 

Mijn conclusie

Werkgeluk is geen luxe. Het is geen pingpongtafel en het is ook geen rocket science. Het is weten waarom je doet wat je doet. Het is voldoening, zingeving, verbinding en plezier. Dingen die je werk beter én leuker maken. Zelfs – of juíst – in de zorg. 

Tot slot

Ben je sceptisch? Dat snap ik. Dat was ik ook.
Maar geef het een kans. Spring in dat diepe water. Misschien ontdek je net als ik dat het verrassend warm is. 

En jij? Wat betekent werkgeluk voor jou? Ik ben benieuwd naar je verhaal! Anne-Marie Winkelman